Remember when I was going crazy?

Funny thing happened there yesterday, I was casually chatting away to my mum when she let it slip why she was so desperately petrified of me doing any kind of narcotics. Apparently, we had the flu back when we were still one(when she was preggers) which meant that I have a higher risk of schitzofrenia/skitzofrenia(one of them has to be the correct spelling). All I have to say on the issue is that that information would have been much more useful about 4 years ago before I took too many brownies, went on a pilgrimage to Amsterdam, saw my arm turn into a tenticle in Bosnia, took a wad of salvia or started using weed as a home remedy!! No wonder I’ve been fucked up!
On the upside though, I probably didn’t have DTs so I can start drinking myself into an early grave again-yay! no blow though, thats bad mojo

Night of the numbers; 1 exam, 10 pints, 3 venues, 6 burgers, 4 mistakes and 2 revelations

Suas agus síos agus suas agus síos agus sin mar a d’imigh an lá dúinn.
Síos-scrúdú deirneach na Nollaig
Suas-táim ar mo laethanta saoire!
Síos-táim marbh, níor chodail mé aréir agus tá a fhios agam faoi anois
Suas-an phub!
Síos-Hoegarten, cac an diabhail dar liomsa. Ní thugann gloine deas blas deas ach oiread
Suas-abhaile, is féidir liom codladh anois
Síos-ní stopainn an fón, ní dúnaim mo shúile, thógaim cith agus amach liom arís
Suas-cannaí!!
Agus ó seo a dtosnaíonn mo scéal. Buail mé le roinnt cara liom ag ceapadh go mbeidh mé inán mé féin a ól tríd an easpa codladh. Bhí siad i TCD, céard eile a bheidh ar súil acu? A leithid de mí-ádh níor mhothaigh mé ariamh, bhí siad ag féachaint ar scannáin. Ba chuma liom, bhí alcól uaim agus bheidh alcól a’am-bhí coicís an fada agam ag staidéir agus bhíos ag iarraidh bheith dall. Mar sin, beir mé ar ceithre cannaí agaus ar adhaigh linn chuig an seomra léachtara.
Transformers a bhí ar súil-woo hoo! Scannáin deas simplí, éasca, amaideach, cáiseach*, greannmhar, foiréagnach, droch-scríofa, neamh-pc….ar luaigh mé amaideach freisin? Ar aon nós, bhí sé go hiontach. Bhí muidne ag suí ag cúl an sheomra ag gáire is ag magadh faoi achainn rud a tharla. De gná chuirtear amach daoine den sóirt sin ach, inár gcás, gabh an laid a bhí i gceannas buíochas as muid os rud é go raibh muid comh greannmhar-dáríre fuckin’píre!
Ar aon nós, ar adhaigh chuig dara stop an bus partaí-an Pav, agus an céad bochtúin. Bhíos ag caint leis an cailín seo, bhí sí deas suimiúl agus cuma maith uirthi. Ba liomsa a shúile agus ní raibh sí ag dul in aon áit nuair a shúil sean ghrá os mo comhair. Thit mé ar ais píosa nuair a chonaic mé í, stop mé ag smaoineamh. Anois, is an saghas cailín í a bhfuil stair aici le beag nach gach duine. Ní chuireann sé sin isteach orm, ach, chuireann sé faidbeanna i mo tslí. Ar aon nós, chonaic mo chara Diamond muid ag caint ó trasna an seomra. Tá stair aige léi freisin agus tá a fhios aige an cuma atá orm nuair a stopann cailín ag smaoineamh mé-beir sé orm agus tiomán sé as an seomra mé. Lig mé dó mar is é mo chara is fearr é agus táis am gur gortaigh sí é i tslí éigeann. Táim ag ceapadh gurb bochtúin é sin.
Gortaigh mé í sa tslí a ghortaigh sí é agus níor labhair mé léi ó shin(beagáinín casta?). Tá orm labhairt léi am eichint mar ní réitíonn rith ró mhaith liom. An faidb ná go bhfuil gnéas i gcónaí ina chuid súile agus a shúile i gcónaí orm. Sin díreach an saghas bean a leagan chuig mo ghlúine mé, stopann siad ag smaoineamh mé agus cuireann sin tús arís leis an ciorcle iomláin marfach sin. Bhí an cearrt ag Diamond áfach, ag an am a beir sé orm bhíos gafa aici. Faidb ná gur cailtheas amach ar beirt cailíní sa próiséas. Táim faoi-gnéasaithe** faoi láithir agus gortaíonn gach cailiúnt.
Ar aon nós, bheartaigh mé fanacht taobh amuigh. D’imigh an oíche ar adhaigh mar sin go dtí timpeall a hocht(thosaigh sé ag a sé dá len scéal) agus chuimhin mé go raibh cóisir ar súil le hadhaigh muintir mo rangsa-deireadh na scrúdaithe is a leitheid. Ar adhaigh liom chuig Doyles.
Craic craic boom shaka-lacka boom-gnáth oíche ag baint craic amach as a chéile agus bhí gach duine sásta is a leithid. Shroic muid an am sin den oíche nuair a bíonn daoine ag dul abhaile is ag bogadh ar adhaigh. Bheartaigh muid dul chuig Coppers. Ar an tslí cheannaigh mé trí burgair ar an eurosaver, is aoibheann liom an eurosaver.
Ar aon nós, shroich muid Coppers agus bhí muid leathbealach síos na staighre nuair a thug mé faoi deara nach raibh mo mhála agam, bhí sé ar ais i Doyles. Chas mé timpeall agus ag súil a d’imigh mé le mo eirebeal idir mo chosa. Dara bochtúin.
Pioc mé suas trí burgair eile ar an tslí-súil fada a bhfuil ann! Ar an tslí, buail mé le leaid ó Doire. Bhí sé cairdiúl agus bhí na beirt againn fucáilte agus bhí na beirt againn ag súil sa treo céanna agus bhí na beirt againn ón cúlra céanna lena faidbeanna céanna-Na Sé.
Tá sé deacair a chuir i bhfocail an tionchar a bhuil ag na Sé chontae orm. Níor fás mé suas ionntu ach is ó shin a dtagann chuid de mo chuimhniúchán is luadh. D’imigh muid suas chuig teach mo mhamó in Ard Mhaca Theas ar a laghad uair amháin in adhaigh an bliann agus mé ag fás aníos.
Tharla cúpla rudaí ansin nach dhénfainn dearmaid air riamh, ach ní stopann sé sin mé ag iarraidh iad a dearmaid. An rud is luaigh a chuimhin liom ná go raibh mé ag suigh ar an cúntair(fíor focail?) sa chistin nuair a d’eiteal helicopter breatanach os comhair an fhuinneog, ní fhéatadh siad teacht níos goire gan an teach a bhuaile. Beag nár leag siad don úrlár mé. Tháinig mo mhamó trasna agus beir sí greim orm. D’eiteal siad as, go dtí an lá seo níl clú agam céard a bhí ar súil acu ach chuireann an smaoineamh eagla orm.
Is cuimhin liom freisin, nuair a dhúiseodh siad suas thú. Ceantar caitleach a bhí ann agus eitleoch na Helicopter thar gach dian ar an bóthar i lár na hoíche. Chuireadh siad an teach ag crith, dhúiseóch siad gach duine taobh istigh agus bogadh siad ar adhaigh. Ní raibh aon gá é sin a dhénamh seachas as gráin, níl aon easpa páirceanna follamh chun eitealt os cionn in Ard Mhaca.
Anois, táim díreach fiche bliann d’aois. Sin cé comh dénach a stop an craic seo, agus ar na faidbeanna a chrothaigh sé a bhí mé ag labhairt le mo dhuine ó Doire. Níor chuir mé an cheist ach óna cainiúnt, ba léir gur Doire saor arbh as dó. Bhí sé bliann nó dhó níos sinne ná mé ach bhí sé den dearcadh céanna.
Ar láimh amháin, gortaíodh thú agus cuirtear síos thú agus chaitear aníos ar do chlann le bliannta fada go dtí an phoinnte go raibh orthu ar fad bogadh thar lar díreach chun maireachtáil. Tá cás agat, tá fearg ionat agus tá tú ag iarraidh na bhaistid a fáil ar ais. Tá an cearrt agat mothú an tslí sin, tá sé go hiomlán nádúrtha.
Ach, ar an láimh eile, má téann tú ag lorg do chuid sásacht tá tú díreach chun an diabhail rud a thosnú arís agus beidh sé chomh donna is a bhí sé arriamh roimhe. Má tosnaíonn tú é beidh ar do pháistí dul tríd an rud ceannan céanna is a raibh ort dul tríd agus láimh ar croí ní dóigh liom gur fiú é. Dén dearmaid ar Triocha Dó, ní dhénann sé pioc difríocht má tá síocháin agus cearta daone ag gach duine. An dhénann?
An taon rud a chailleann tú ná beagáinín bród, an smaoineamh casta ceilteach sin a bhfuil againn faoi ‘honóir’. Agus éist, níl comparáid idir an méad a chailleann na Gaeil ag ligint do na Gall fanacht aon rud nuair a smaoiníonn tú faoi siúd ag géileadh gurb fíor dhaoine na Gaeil. Ach fós, sé an bóthair is deacra bóthair na síocháin mar is deacair an rud dearmaid a dhénamh do aon duine, go háirithe na Gaeil.
Ar sin a labhair muid. Aontaigh muid gur sa gcrúcháis céanna a bhfuil muid agus a bheidh muid go deo. Difríocht amháin idir muid áfach. Dúirt sé nar cearrt dearmaid a dhénamh arriamh, níor thuig mé céard a bhí i gceist aige ach dúirt sé gur cheart dúinn na cuimhniúcháin sin a úsáid. Leis sin a scair ar gcuid bóithre, mise chun mo mhála seiseann chuig a bhaile.
D’imigh mé suas staighre agus beir mé ar mo mhála, ansin d’imigh mé chuig an leithreas. Ar an tslí buail mé le chuid de na leaids a bhí ag an scannán. Bhí Doyles plódaithe agus bhí craic le fáil ann so beartaigh mé fanacht.
Bhíos ag damhsa leis an cailín seo agus bhí sí go hálainn. Aitheann sí mé ón am ar ‘bhuaigh mé TCD’(bhí fonn orm an scéal sin a scríobh suas ach rinne mé dearmaid, freisin, ní chreidfidh sibh mé. Bhíos mar rí óg BAC an oíche sin) agus bhí ag éirigh go maith liom. Sin go dtí a tháinig Diamond trasna agus bhí an comhrá seo againn “y’know her boyfriends right over there” “Thats his fuckin problem” “I warned ye”. D’fhéach mé dhó gan smaoineamh agus léigh sé mo súile. Tháinig mo dhuine trasna agus stop sí ag damhsa liom. Triú bochtúin, bhí sí agam le mhealladh ach d’fhéach mé don trioblóid.
Bhí cailín eile ach bhíos comh feargach tar éis na triúr eile nár d’fhéach mé uirthi fiú. Ceathrú bochtúin, faidb ar bith leis an ceann sin. Glaoigh mé ar mo dearthar chun síob a fháil agus ar adhaigh liom abhaile. Rua feargach faoi-gnéasaithe** a bhí ann don lá iomláin Dé Sathairn. Ceithre cinn tríd mo mhéara in adhaigh oíche amháin? Glaotar Clinton Morrison ar an gcluithe sin.

*focail nua a smaoinigh mé ar díreach ansin-cheesey. An scannáin seo áfach, bhí sé níos measa ná sin, táim ag caint faoi premium french blue cheese
**Focail nua eile-under-sexed. Dáiríre, tá sé ag éirigh gruamach

PS: completely left out the revelations: 1)eurosaver lifesaver 2) the world is fucked we’re all gonna die!