D’imigh mé chuig Pravda oíche Dé Deardaoin, sí an t-aon pub i mB.A.C. iarrain ar mo ID gach uile am-wankers! Ar aon nós, bhíos ann ó thaobh go bhfuil cara liom ag dul chuig an Éigipt agus bhíos ag iarraidh slán a rá léi……………………..ok bhí mo phleann dorcha casta féin agam freisin. Tá a cara is fearr go hálainn agus bhíos ag iarraidh í a mhealladh-ná dén breithiúnas orm! Táis am táim laig, ach, níl ionaim ach fear!
Ar aon nós, thosaigh mo chuid mojo ag obair arís don chéad am le mí anuas agus fuair mé a huimhir gotháin-’result’. An taon faidb ná gur, i rith an oíche, thug mé faoi dearadh go bhfuil sí caoiseach leadránach. B’fhéidir go bhfuilim míchearrt ach ag an am caill mé chuid den suim a bhí agam ag an tús. Tá sí fós te áfach, sise an cheann a chuir as mo mheabhair mé cúpla mí ó shin lena teocht. Níor ghlaoigh mé uirthi fós.
Díreach mar phointe beag a chuir isteach go mór orm ag an am-níl aon fuisce maith ag Pravda. Níl aon Black Bush, Jameson nó Bushmills. Freisin, tá an Guinness uafásach, cac an diabhail más mian leat. An rud is measa, áfach, ná go bhuil sé comh costasach(tá gach rud thar 5e). Is maith liom an t-aitmeasféar san áit ach loiteann droch phionta gach rud, i mo thuaraim umhail féin.
Seacht phiontaí lofa níos déanaí d’fhág mé don ‘Nightlink’. Bhí orm rith agus faoin am a shroich mé an mbus bhíos fliuch leis hallais. Suaghas na staire agus isteach sa suíochán ar nós iasc úr ar an talamh tirim. Bhí grúpa laids ag suí taobh thíor dom ag caint is ag caint is ag caint is ag caint is ag argóint is ag caint is ag argóint is ag caint faoi, fan, na healaín oscartha(martial arts agus focail nua domsa). Choimead siad orthu go dtí a chas an laid in aice liom timpeall agus dúirt sé leo céard chun dhénamh lena chuid jujitsu. Chas mé timpeall laithreach, ag magadh astu le mo chara is fearr nua-agus éist bhí sé go hiomláin tuilte acu. Bhí siad argóint faoi cén de na healaín oscartha ab é an ceann is fearr, an saghas argóint a bhfuil comh amaideach nach stopann sé riamh. Bhíos go hiomláin macánta nuair a dúirt mé ‘lishen bud, he pulls a sho’ghun an’yer(hic) fucked either fuckin’well way’. Sin a fhíorainne ach níorbh é sin deireadh an argóint, lean siad ar adhaigh-gobshites.
Fuair mé as an bus agus cuimhin mé orm go raibh báinne agus arán ag teatáil uaim don maidin(táis am, táim an ciallmhar i ndiadh seacht phiontaí). Ar adhaigh liom chuig Texaco. Ar an tslí siúil mé os comhair teach le ceoil ag teacht amach as, dúirt mé liom féin ‘cén dochar’ agus rinne mé iarracht fáil isteach. Níor oibrigh sé amach ach bhí an cailín ag an doras an deas agus táim ag ceapadh má bhíos ann beagáinín níos luadh d’fhéidfinn fáil isteach.
Lean mé ar adhaigh chuig Texaco agus buail mé isteach i chuid de na laids a d’obair mé le thar an Nollaig. Bhí siad díreach críochnaithe ag glanadh an phub suas ag deireadh an oíche. Bhí siad díreach ar ais ó Amsterdam agus d’innis muid cúpla scéalta lena chéile faoi cúrsaí ól agus craic(crack freisin).
Shroich mé Texaco ar deireadh agus cheannaigh mé mo chuid earraí. D’imigh mé abhaile agus bhí béile beag agam. Ansin, thóg mé seacht cannaí as an cuisneoir agus amach liom arís!
Bhí partaí ar siúil i dteach mo chara díreach suas an bóithir, bhí sé timpeall leath uair tar éis a trí nuair a shroich mé an áit. Bhí scata daoine suas ar an díon ag caitheamh toitíní draíochta, suas liom. Bhí an craic againn sa theach cé go raibh an óstaigh imithe chuig Tír na nÓg faoin am a shroich mé an áit.
Ar dearadh bhí díreach beirt againn fós inán seasamh, agus bhí tart orainn fós. Tart do rud eichint níos láidre. Réitigh muid dul ar ais chuig mo theach chun mo chuid Salvia a briseadh amach, ghoid muid buidéal Tequila(Olmeca, an deas) ó cheann de na corpáin marbh ar an tslí-glaotar ‘fair game’ ar sin i measc riallacha sóisialta BÁC theas.
Fuair mé mo ‘bong uisce’ agus gloinne tequila agus ar adhaigh linn. Níor fuair mo compánach aon rud as ach d’imigh mise chuig áit an scanrúil. Nuair a thógainn tú Salvia, téann gach rud dubh ar feadh nóiméad agus nuair a osclaíonn tú do súile tá tú ar domhian eile.
Sa cháis seo, oscail mé mo súile agus bhíos ar úrláir mo chistin. Ní raibh mé inán mé féin a iompu suas arís agus nuair a d’fhéach mé timpeall, thuig mé cén fáth. Bhí airm déanta as ‘gingerbread men’(ná habair go bhfuil focail gaeilge ar sin mar ní chreidfidh mé thú) ag tarraingt asam. Ní rabhas inán bogadh ó thaobh go raibh ionomarca dóibh agus bhí siad ró láidir dom. Sheas an ceannaire ar mo ghuailinn agus thosaigh sé ag béicíl i mo chluas-bhí eagla an domhain orm!
Dún mé mo shúile arís agus nuair a d’oscaill mé iad bhí sé ar fad thart. D’imigh mé a chodladh go luath i ndiadh sin agus choimead mé an tequila. Sin mo scéal, fan amach ó na drugaí a pháistí
Pravda Dé Deardaoin
August 6, 2007 · 5 Comments
Categories: As Gaeilge · General idiocy · Pain · Pet Hates · alcohol · excess · salvia · self-promotion
5 responses so far ↓
Fearn // August 7, 2007 at 2:17 pm
Ó! abair raigirne!
RuaThuas&Thíos // August 29, 2007 at 11:16 am
Tá mé iontach sásta gur tháinig mé ar an suíomh seo. Tá sé bloody hilarious. Daoine rua abú!!!!
Rua MacTírean // August 29, 2007 at 11:51 am
Testify Brother! I want to frame that little bit of ego padding-thank you
Mac Dé // August 31, 2007 at 8:21 am
ar fheabhas a mhac
Rua MacTírean // September 1, 2007 at 4:51 pm
Sin an fhíorainne, a Thiarna
Leave a Comment