Teach saor, ach ag cén phraghas?

Tá mo tuistí lofa. Dáríre-lofa. Tá na beirt acu sna caogaidí agus tá siad ag dénamh rudaí nár chor do dhaoine don aois sin a dhénamh, tá sé dáinséarach! D’fhan siad in óstáin oíche aréir. Óstáin i mBaile Áithe Chliath. Táis am, cheap mise an rud céanna ‘nach bhuil cónaí orthu i mBaile Áithe……fan…eugh! sin lofa!’. Nílaim cinnte céard go díreach a rinne siad agus nílaim ag iarraidh a bheith cinnte céard a rinne siad. Ag búil an leathar(agus éist, is leathar é) nó ag codladh go sámh-is cuma-tá an íomhá fós ann.
Níl sé comh dona sin is dóigh. Ar an gcéad dul síos, ní dhearna siad faic sa teach(níor chuala mé iad ar aon nós, buíochas le dia). Ar an dara dul síos, bhí saghas leath teach saor agam oíche aréir. Bhí phleann agam féin(nár obair) agus ar feadh tamaill tráthnóna inné bhíos ag smaoineamh go mbeidh sé saghas ‘cool’ má raibh gach duine sa chlann ag briseadh allais ag an am céanna(le daoine diffriúl ar ndóigh). Níor dúirt mé sin le éinne áfach mar tá sé saghas ait, saghas.
Fair play dhóibh is dóigh, an tine fós lasta tar éis na bliannta fada. Nílaim go hiomlán compordach leis an tine ach, ag an am céanna, tá sé níos fear lasta ná dhóite. Caithfidh sé a bheith ait a bheith leis an duine céanna ar feadh an méid sin ama. D’imigh mé amach le cailín ar feadh dhá mhí nuair a raibh mé cúig mblianna déag daois, beag nár mharraigh mé í! Sin an ceann is faide roimhe nó riamh go dtí seo.
Anois, céard a dhénann tú nuair a bhfuil teach saor agat ar feadh oíche amháin? Ní féidir leat partaí mór mílteach a bheith agat mar ní beidh am é a ghlanadh suas. Ní féidir seisún a bheith agat fiú de theasca an boladh tobac(gná is draíochta) agus ó thaobh na deacrachtaí ag glanadh daoine amach an maidin dar gcionn. Ní fágann sé sin ach rogha amháin-BBQ!
Anois níor thosaigh an BBQ seo go dtí tuairim is mean oíche mar d’imigh grúpa dúinn chuig an phictúirleann. Dá le an scéal, DIE HARD 4.0, iontach smiontach. Már scannáin, is fianaise é nach bhfuil scéal cliste nó suimiúl ag teastáil má a dhóthan rudaí ag pléascadh. Freisin tá an príomh cailín dochreidthe-DOCHREIDTHE.
Muna léigh tú an alt deirneach, cibé réasún, tá sé an tábhachtach go dtuigeann tú díreach cé comh te is bhfuil an bean seo-tá sí dochreidthe. Beag nár thit mé síos ar an úrláir i ’spasm’ an chéad uair a chonaic mé í. Ag labhairt francís fresin-oh táim mheallthadh go hiomlán aici.
Ar ais chuig mo scéal. Meáin oíche, mo theachsa, cúigear daoine, sé ‘borgors’-foirfe? Ní cheapaim, díreach dhá cannaí. Smithwicks freisin, ar fad domsa mar sin! Ní hé go bhfuilim santach ach oiread, ní raibh éinne eile ag iarraidh iad!? Seo libh na fáthanna:
1. Cailín A, ag tiomáint
2 Cailín B, ‘Smithwicks? ní seanfhear mé’
3 Buachaill A, ‘is lúthcleasaí mé-tá orm mo meáchan a choimead síos’
4 Buachaill B, ‘ní ólaim-tá sé sin ar eolas ad’
5. Rua féin, ‘Sweet!’
Sin an tslí a d’imigh sé ar adhaigh agus bhí an craic againn ag insint scéalta is ag magadh is a leithid. Ach, mar atá ar eolas agaimh cheanna, ní smaoiníonn rua bocht ach ar rud amháin. Bhíos ag iarraidh an tiománaí.
Is ag an phointe seo a bhfuil orm a rá go mbeidh an tiománaí agam fadó fadó muna raibheas comh bog is smaointiúl. Cuireann an cailín mé san áit is deacradh i dtríantán an ghrá-an spota leis an rogha. Is liomsa a chuid súile agus b’fhéidir a chroí freisin-tá an méad sin ar eolas agam. An faib ná go cheapaim go bhfuil ‘buachaill B’ go hiomláin i ngrá léithi-seiseann, mo chara is fearr. Níl suim dá laghad aici in eiseann, ón méad a bhfeicim, agus níl aon fianise ann go bhfuil sé chun triaill a dhénamh di. Céard é an rud chearrt chun dhénamh? Beidh croí briste in áit eichint cibé rud a dhénim.
Táim cinnte freisin, muna raibh seisean ann, go mbeidh sí i mo leaba oíche aréir-agus cuireann sé sin isteach orm. Nior chóir dó, ach chuuireann ar aon nós. Ag an am céanna ní féidir liom chailín a ghoid ó mo chara. Don chéad uair le tamaill fada, ní aontaíonn mo intinn le mo bhud. Beidh mé breoite gan laghas má mhaireann sé seo ar adhaigh níos faide, tógfainn aon comhairle a bhfuil agaibh